T. S. الیوت

در حالی که تمام تلاش ها برای پیروی از قوانین سبک استناد انجام شده است، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. لطفاً در صورت داشتن هر گونه سؤال به کتابچه راهنمای سبک مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که ارسال کرده اید بررسی می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را اصلاح کنید یا خیر.

در حالی که تمام تلاش ها برای پیروی از قوانین سبک استناد انجام شده است، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. لطفاً در صورت داشتن هر گونه سؤال به کتابچه راهنمای سبک مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که ارسال کرده اید بررسی می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را اصلاح کنید یا خیر.

T. S. الیوت در آکادمی اسمیت، سنت لوئیس، و آکادمی میلتون، ماساچوست تحصیل کرد. او مدرک B. A. از هاروارد در سال 1909. او سال 11-1910 را در فرانسه در دانشگاه سوربن گذراند و سپس به هاروارد بازگشت. در سال 1916 او پایان نامه خود را به پایان رسانده بود، اما هرگز در امتحان شفاهی نهایی برای Ph. D شرکت نکرد. درجه.

T. S. الیوت شاعر، نمایشنامه نویس، منتقد ادبی و ویراستار آمریکایی-انگلیسی بود. او بیشتر به عنوان رهبر جنبش مدرنیسم در شعر و به عنوان نویسنده آثاری مانند سرزمین بایر (1922) و چهار کوارتت (1943) شناخته می شود.

T. S. الیوت از دهه 1920 تا اواخر این قرن تأثیر زیادی بر فرهنگ انگلیسی-آمریکایی داشت. آزمايش هاي او در شعر، سبك و شعر انگليسي، شعر انگليسي را احيا كرد، و در يك سلسله مقالات انتقادي، او ارتدكس هاي قديمي را در هم شكست و مقالات جديدي را به وجود آورد.

خلاصه ای از این موضوع را بخوانید

T. S. الیوت، به طور کامل توماس استرنز الیوت، (زاده 26 سپتامبر 1888، سنت لوئیس، میسوری، ایالات متحده - درگذشته 4 ژانویه 1965، لندن، انگلستان)، شاعر، نمایشنامه نویس، منتقد ادبی و ویراستار آمریکایی-انگلیسی، از رهبرانجنبش مدرنیستی در شعر در آثاری مانند سرزمین بایر (1922) و چهار کوارتت (1943). الیوت از دهه 1920 تا اواخر این قرن تأثیر زیادی بر فرهنگ انگلیسی-آمریکایی داشت. آزمايش هاي او در شعر، سبك و شعر انگليسي، شعر انگليسي را احيا كرد، و در يك سلسله مقالات انتقادي، او ارتدكس هاي قديمي را در هم شكست و مقالات جديدي را به وجود آورد. انتشار چهار کوارتت منجر به شناخته شدن او به عنوان بزرگترین شاعر زنده انگلیسی و مرد ادب شد و در سال 1948 هم نشان لیاقت و هم جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد.

سال های اول

الیوت از یک خانواده برجسته نیوانگلند که به سنت لوئیس ، میسوری نقل مکان کرده بودند ، منتقل شد. خانواده وی به وی وسیع ترین تحصیلات موجود در زمان خود اجازه دادند ، بدون هیچ گونه تأثیر پدرش "عملی" و به کار خود ادامه دهد. از آکادمی اسمیت در سنت لوئیس به میلتون ، در ماساچوست رفت. از میلتون در سال 1906 وارد هاروارد شد. او لیسانس دریافت کرد. در سال 1909 ، پس از سه به جای چهار سال معمول. مردانی که او را در هاروارد تحت تأثیر قرار دادند ، جورج سانتایانا ، فیلسوف و شاعر و منتقد ایروینگ بابیت بودند. از بابیت ، او یک نگرش ضد رومیزی را به دست آورد که با خواندن بعدی وی از فیلسوفان انگلیسی F. H. Bradley و T. E تقویت شد. هالم ، در طول زندگی خود ادامه داشت. در سال تحصیلی 1909-10 او دستیار فلسفه در هاروارد بود.

وی سال 1910-11 را در فرانسه گذراند و در سخنرانی های هنری برگسون در فلسفه در سوربن و خواندن شعر با آلن-فرانسه شرکت کرد. مطالعه الیوت در مورد شعر دانته ، نویسندگان انگلیسی جان وبستر و جان دون ، و ژول لافورگ ، نمادین فرانسوی به او کمک کرد تا سبک خودش را پیدا کند. از سال 1911 تا 1914 دوباره به هاروارد بازگشت ، فلسفه هندی را می خواند و سانسکریت را مطالعه می کرد. در سال 1913 او ظاهر و واقعیت بردلی را خواند. تا سال 1916 ، در اروپا پایان نامه ای با عنوان "دانش و تجربه در فلسفه F. H. بردلی" به پایان رسید. اما جنگ جهانی اول مداخله کرده بود ، و او هرگز به هاروارد بازگشت تا معاینه نهایی شفاهی را برای دکتری انجام دهد. درجه. در سال 1914 الیوت با شاعر آمریکایی عزرا پوند ارتباط نزدیکی برقرار کرد.

انتشارات اولیه

الیوت قرار بود چهار شغل را دنبال کند: سردبیر ، دراماتیست ، منتقد ادبی و شاعر فلسفی. او احتمالاً شایع ترین شاعر زمان خود در زبان انگلیسی بود. اشعار کارشناسی وی "ادبی" و متعارف بود. اولین انتشار مهم وی ، و اولین شاهکار مدرنیسم به زبان انگلیسی ، "آهنگ عاشقانه J. Alfred Prufrock" (1915) بود:

بگذارید پس از آن برویم ، شما و من ، وقتی عصر مانند یک بیمار اتر که روی یک میز است ، در مقابل آسمان پخش می شود.

اگرچه پوند به طور خصوصی کتاب کوچکی را چاپ کرده بود ، یک لوم خرج ، از اوایل سال 1908 ، "Prufrock" اولین شعر هر یک از این انقلابیون های ادبی بود که برای دستیابی به کمال فراتر از آزمایش بود. این نشانگر یک استراحت با گذشته فوری به همان اندازه رادیکال به اندازه ساموئل تیلور کلریج و ویلیام وردسورث در Ballads Lyrical (1798) بود. از ظاهر جلد اول الیوت ، پروفروک و سایر مشاهدات ، در سال 1917 ، ممکن است به راحتی بلوغ انقلاب شاعرانه قرن بیستم باشد. اهمیت انقلاب هنوز مورد اختلاف است ، اما شباهت قابل توجه با انقلاب عاشقانه کلریج و وردسورث آشکار است: الیوت و پوند ، مانند همتایان قرن 18 آنها ، در مورد اصلاحات شاعرانه. در حالی که وردسورث فکر می کرد که او به "زبان واقعی مردان" باز می گردد ، الیوت تلاش کرد تا بر اساس ریتم گفتار معاصر ، ریتم های جدید آیه ایجاد کند. او به دنبال یک نقاشی شاعرانه بود که ممکن است توسط یک فرد تحصیل کرده صحبت شود ، "نه پدیده و نه مبتذل".

به مدت یک سال الیوت در مدرسه Highgate فرانسه و لاتین را تدریس کرد. در سال 1917 او کار کوتاه خود را به عنوان منشی بانک در Lloyds Bank Ltd. آغاز کرد. وی در سال 1919 اشعاری را منتشر کرد ، که حاوی شعر "Gerontion" بود ، یک مونولوگ داخلی مراقبه در آیه خالی. هیچ چیز مانند این شعر به زبان انگلیسی ظاهر نشده بود.

زمین زباله و انتقاد

الیوت با انتشار شعر «سرزمین بایر» در سال 1922 شهرتی بین المللی به دست آورد. سرزمین بایر افسون، سرخوردگی و انزجار دوران پس از جنگ جهانی اول را با قدرت زیادی بیان می کند. در مجموعه ای از داستان ها، که با افسانه جستجوی جام پیوند ضعیفی دارد، دنیایی استریل از ترس های هراس انگیز و عقیم را به تصویر می کشد. شهوات و انسانهایی که منتظر نشانه یا وعده رستگاری هستند. سبک شعر بسیار پیچیده، عالمانه و کنایه آمیز است و شاعر یادداشت ها و ارجاعاتی را برای توضیح نقل قول ها و کنایه های زیاد اثر ارائه کرده است. این مکمل علمی، برخی از خوانندگان و منتقدان را از درک اصالت واقعی شعر منحرف می کند، که بیشتر در بازگویی آن از مخمصه جهانی بشری که انسان رستگاری می خواهد، و در دستکاری آن در زبان، نه در طیف ارجاعات ادبی آن است. الیوت در شعرهای قبلی خود نشان داده بود که در عبارت شاعرانه استاد است. سرزمین بایر نشان داد که او علاوه بر این، یک متریست با فضیلت بسیار است، که قادر به تعدیل های شگفت انگیز از عالی تا مکالمه است.

سرزمین بایر از پنج بخش تشکیل شده است و بر اساس یک اصل "ناپیوستگی بلاغی" پیش می رود که منعکس کننده تجربه تکه تکه شده از حساسیت قرن بیستم شهرهای بزرگ مدرن غرب است. الیوت ناامیدی و سردرگمی هدف زندگی در شهر سکولار شده، زوال urbs aetea («شهر ابدی») را بیان می کند. این موضوع نهایی «سرزمین بایر» است که با تغییرات بلاغی ثابت شعر و کنار هم قرار دادن سبک های متضاد آن مشخص شده است. اما سرزمین بایر تضاد ساده گذشته قهرمانانه با حال تحقیر شده نیست. بلکه آگاهی هم زمان بی زمان از عظمت اخلاقی و شر اخلاقی است. نسخه خطی اصلی شعر در حدود 800 بیت به پیشنهاد ازرا پاوند به 433 قطع شد. سرزمین بایر بزرگترین شعر الیوت نیست، اگرچه مشهورترین شعر اوست.

الیوت گفت که شاعر-انتقادی باید "انتقاد برنامه ای" را بنویسد-این انتقادی است که منافع خود شاعر را به عنوان یک شاعر بیان می کند ، کاملاً متفاوت از بورس تحصیلی تاریخی ، که در قرار دادن شاعر در پیشینه خود متوقف می شود. انتقاد الیوت آگاهانه در نظر گرفته شده یا نه ، فضایی را ایجاد کرد که در آن می توان شعر خود را بهتر درک کرد و از آن استقبال کرد تا اینکه اگر مجبور شد در یک محیط ادبی که تحت سلطه معیارهای عصر قبلی قرار دارد ، ظاهر شود. الیوت در مقاله "سنت و استعداد فردی" ، که در اولین جلد انتقادی خود ، The Sacred Wood (1920) ظاهر می شود ، ادعا می کند که سنت ، همانطور که توسط شاعر استفاده می شود ، صرفاً تکرار کار گذشته فوری نیست ("تازگی بهتر از تکرار است. "در عوض ، این شامل کل ادبیات اروپایی ، از هومر تا به امروز است. بنابراین شاعر که به زبان انگلیسی می نویسد ممکن است با استفاده از مطالب مربوط به هر دوره گذشته ، به هر زبانی ، سنت خود را بسازد. این دیدگاه "برنامه ای" است به این معنا که خواننده را برای پذیرش جدید بودن انقلابی نقل قول های چند ضلعی الیوت و تقلید جدی سبک های شاعران دیگر در زمین زباله می پذیرد.

همچنین در چوب مقدس ، "هملت و مشکلات او" نظریه الیوت را در مورد همبستگی عینی بیان می کند:

تنها راه بیان احساسات در قالب هنر ، یافتن "همبستگی عینی" است. به عبارت دیگر ، مجموعه ای از اشیاء ، وضعیت ، زنجیره ای از وقایع که فرمول آن احساسات خاص است. به گونه ای که ، هنگامی که حقایق خارجی ، که باید در تجربه حسی خاتمه یابد ، داده می شود ، احساسات بلافاصله برانگیخته می شود.

الیوت از عبارت "همبستگی عینی" در زمینه نظریه غیر شخصی خود در شعر استفاده کرد. بنابراین با اصرار بر مکاتبات کلمه و شیء ، تأثیر عظیمی در اصلاح مبهم لفاظی اواخر ویکتوریا داشت. دو مقاله دیگر ، برای اولین بار در سال بعد از چوب مقدس منتشر شد ، تقریباً کانن انتقادی الیوت را کامل کرد: "شاعران متافیزیکی" و "اندرو مارول" ، که در مقاله های منتخب ، 32-32 (1932) منتشر شد. در این مقاله ها ، او چشم انداز تاریخی جدیدی را در سلسله مراتب شعر انگلیسی تأثیر می گذارد ، و در صدر شاعران متافیزیکی قرن هفدهم قرار می گیرد و شاعران قرن 18 و 19 را پایین می آورد. دومین عبارت مشهور الیوت در اینجا ظاهر می شود - "تفکیک حساسیت" ، اختراع شده برای توضیح تغییر شعر انگلیسی پس از دون و اندرو مارول. به نظر می رسد این تغییر در از دست دادن اتحاد اندیشه و احساس است. این عبارت مورد حمله قرار گرفته است ، اما واقعیت تاریخی که باعث ایجاد آن شد ، نمی توان انکار کرد و با شعر الیوت و پوند تأثیر شدیدی در احیای علاقه به برخی از شاعران قرن هفدهم داشت.

اولین مرحله یا برنامه ای از انتقاد الیوت با استفاده از شعر و استفاده از انتقاد (1933) به پایان رسید - او چارلز الیوت نورتون سخنرانی در هاروارد. اندکی قبل از این علایق وی به الهیات و جامعه شناسی گسترش یافته بود. سه کتاب کوتاه ، یا مقاله های طولانی ، نتیجه این بود: افکار بعد از لامبت (1931) ، ایده یک جامعه مسیحی (1939) ، و یادداشت هایی به سمت تعریف فرهنگ (1948). این کتابهای کتاب ، به همراه دانته (1929) ، یک شاهکار غیرقابل انکار ، پایه ادبیات را به کلام و فلسفه گسترش داد: آیا یک اثر شعر است باید با معیارهای ادبی تصمیم بگیرد. این که آیا این شعر عالی است باید با استانداردهای بالاتر از ادبیات تصمیم گرفت.

انتقاد و شعر الیوت آنقدر در هم تنیده شده است که بحث در مورد آنها به طور جداگانه دشوار است. مقاله عالی در مورد دانته دو سال پس از تأیید الیوت در کلیسای انگلیس (1927) ظاهر شد. در آن سال او نیز به یک موضوع انگلیس تبدیل شد. اولین شعر طولانی پس از تبدیل وی ، Ash چهارشنبه (1930) بود ، یک مراقبه مذهبی به سبکی کاملاً متفاوت از هر یک از اشعار قبلی. چهارشنبه خاکستر ابراز صلیب و فشار درگیر در پذیرش اعتقاد مذهبی و نظم و انضباط مذهبی. این شعرهای متعاقب آن به سبک آرام تر ، موسیقی و مراقبه تر از آثار قبلی او نوشته شده بود ، که در آن عنصر دراماتیک قوی تر از متن ترانه بود. چهارشنبه خاکستر در عصری به خوبی مورد استقبال قرار نگرفت که این شعر ، گرچه خودمختار است ، اما از نظر خود کاملاً سکولار است. این توسط برخی منتقدین به عنوان بیان سرخوردگی شخصی تفسیر شد.