عدم خشونت

مارتین لوتر کینگ به عنوان یک متکلمان ، اغلب در مورد درک خود از عدم خشونت تأمل می کرد. وی در اولین کتاب خود با نام "به سمت آزادی ، و در کتاب ها و مقاله های بعدی ،" زیارت غیر خشونت "خود را توصیف کرد. کینگ نوشت: "پاسیفیسم واقعی" یا "مقاومت خشونت آمیز" ، "رویارویی شجاعانه شر با قدرت عشق" است (کینگ ، قدم ، 80). کینگ هر دو "اخلاقی و عملی" متعهد به خشونت ، هر دو متعهد به خشونت ، معتقد بودند که "آموزه مسیحی عشق که از طریق روش گاندی از عدم خشونت کار می کند ، یکی از قدرتمندترین سلاح های موجود برای افراد مظلوم در مبارزات خود برای آزادی است" (کینگ ، قدم ، 79 ؛مقالات 5: 422).

کینگ برای اولین بار هنگام خواندن مقاله هنری دیوید تورو در مورد نافرمانی مدنی به عنوان یک دانشجوی سال اول در کالج مورهاوس ، با مفهوم عدم خشونت آشنا شد. با بزرگ شدن در آتلانتا و هر روز شاهد تفکیک و نژادپرستی ، کینگ "مجذوب ایده امتناع از همکاری با یک سیستم شیطانی" شد (کینگ ، قدم ، 73).

در سال 1950 ، به عنوان دانشجوی حوزه علمیه کروزر ، کینگ صحبت های دکتر مردخای جانسون ، رئیس دانشگاه هوارد را شنید. دکتر جانسون ، که اخیراً به هند سفر کرده بود ، در مورد زندگی و آموزه های Mohandas K. Gandhi صحبت کرد. گاندی ، کینگ بعداً نوشت ، اولین کسی بود که عشق مسیحی را به یک نیروی قدرتمند برای تحولات اجتماعی تبدیل کرد. استرس گاندی بر عشق و خشونت به پادشاه "روش اصلاحات اجتماعی را که من به دنبال آن بودم" داد (کینگ ، قدم ، 79).

کینگ در حالی که از نظر فکری به عدم خشونت متعهد بود ، تا زمان شروع تحریم اتوبوس مونتگومری در سال 1955 ، قدرت عمل مستقیم خشونت آمیز را تجربه نکرد. در طول تحریم ، پادشاه شخصاً اصول گاندی را تصویب کرد. کینگ با راهنمایی از پاسیفیست سیاه بایر روتین و گلن لبخند از یاران آشتی ، سرانجام تصمیم گرفت که علی رغم تهدیدهای مربوط به زندگی خود ، از محافظان مسلح استفاده نکند و نسبت به تجربیات خشونت آمیز مانند بمباران خانه اش با دلسوزی واکنش نشان داد. با تجربه عملی پیشرو در اعتراض غیر خشونت آمیز ، کینگ فهمید که چگونه خشونت می تواند به روشی برای زندگی تبدیل شود ، که برای همه شرایط کاربرد دارد. کینگ اصل مقاومت غیر خشونت آمیز را "هدایت نور جنبش ما" خواند. مسیح در حالی که گاندی روش را مبله می کرد ، روح و انگیزه را مبله کرد. »(مقالات 5: 423).

مفهوم کینگ از عدم خشونت شش اصل مهم داشت. اول ، می توان بدون اینکه به خشونت متوسل شود ، در برابر شر مقاومت کند. دوم ، عدم خشونت به دنبال پیروزی در "دوستی و درک" حریف است ، نه او را تحقیر کند (پادشاه ، قدم ، 84). سوم ، خود شر ، نه افرادی که مرتکب اعمال شیطانی می شوند ، باید مخالف باشند. چهارم ، کسانی که متعهد به عدم خشونت هستند باید مایل به رنج و قصاص باشند زیرا رنج خود می تواند رستگاری باشد. پنجم ، مقاومت غیر خشونت آمیز از "خشونت جسمی بیرونی" و "خشونت داخلی روح" نیز جلوگیری می کند: "مقاومت غیر خشونت آمیز نه تنها از شلیک حریف خود امتناع می ورزد بلکه او نیز از نفرت از او امتناع می ورزد" (کینگ ، قدم ، 85). مقاومت در برابر عشق باید به معنای کلمه یونانی Agape ، به معنای "درک" یا "بازخرید اراده خوب برای همه مردان" باشد (پادشاه ، قدم ، 86). اصل ششم این است که مقاومت غیر خشونت آمیز باید "ایمان عمیق به آینده" داشته باشد ، که ناشی از این اعتقاد است که "جهان در سمت عدالت است" (کینگ ، قدم ، 88).

در سالهای پس از تحریم اتوبوس ، کینگ به طور فزاینده ای به عدم خشونت متعهد شد. یک سفر هند در سال 1959 به او کمک کرد تا با میراث گاندی ارتباط برقرار کند. کینگ شروع به دفاع از خشونت نه تنها در یک حوزه ملی بلکه در سطح بین المللی کرد: "تخریب احتمالی سلاح های مدرن" پادشاه را متقاعد کرد که "امروز انتخاب دیگر بین خشونت و خشونت نیست. این غیر خشونت یا عدم وجود است "(مقالات 5: 424).

پس از آنكه طرفداران قدرت سیاه مانند استوكلی كرمیچل شروع به نفی خشونت كردند ، كینگ ابراز تاسف كرد كه برخی از آمریکایی های آفریقایی تبار امید خود را از دست داده اند ، و مجدداً تعهد خود را به عدم خشونت تأیید كردند: "گهگاه در زندگی یك اعتقاد را چنان گرانبها و معنادار ایجاد می كند كه تا زمان ایستادن بر روی آن خواهد بود. پایان. این همان چیزی است که من در خشونت پیدا کردم. "(کینگ ، جایی که ، 63-64). او در کتاب خود در سال 1967 نوشت: از کجا می خواهیم از اینجا برویم: هرج و مرج یا جامعه؟: "ما در حالی که نفرت از انقلاب های سنتی را به قدرت مثبت خشونت آمیز تبدیل کردیم ، امید را حفظ کردیم. تا زمانی که امید برآورده شد ، سؤال کمی از خشونت وجود نداشت. اما هنگامی که امیدها منفجر شد ، وقتی مردم دیدند که علی رغم پیشرفت ، شرایط آنها هنوز غیرقابل تحمل است ... ناامیدی شروع به کار کرد. »(کینگ ، جایی که ، 45). وی با بیان اینکه انقلاب خشونت آمیز در زمینه یک جامعه چند جانبه غیر عملی است ، نتیجه گرفت: "تاریکی نمی تواند تاریکی را از بین ببرد: فقط نور می تواند این کار را انجام دهد. نفرت نمی تواند نفرت را از بین ببرد: فقط عشق می تواند این کار را انجام دهد. زیبایی عدم خشونت این است که به روش خاص خود و در زمان خاص خود به دنبال شکستن واکنش زنجیره ای شر است. »(کینگ ، جایی که ، 62-63).