پرچین فارکس |استراتژی محافظت از ارز برای صادرکنندگان

ارزها همیشه در مقایسه با یکدیگر در حال نوسان هستند. در نتیجه ، در مورد معاملات مالی بین المللی ، به دلیل این نوسانات ارزی همیشه احتمال از دست دادن ارز (یا سود) وجود دارد. پرچین فارکس یک تجارت ارزنده است ، که تنها قصد محافظت از موقعیت فعلی یا عملکرد ارز آینده دارد. همچنین به عنوان ریسک ارزی و ریسک نرخ ارز شناخته می شود ، هنگامی که نهاد تجاری درگیر در معامله بین المللی با ارز که خانه یا ارز داخلی آن نیست ، فعال می شود.

با هر تغییر در ارز که در مقابل ارز داخلی انجام می شود ، جریان نقدی ناشی از معامله بین المللی تحت تأثیر قرار می گیرد. به غیر از سرمایه گذاران و گردشگران ، گروه اصلی تجارت تحت تأثیر ریسک ارزی ، مشاغل مشغول واردات و صادرات هستند.

چرا پرچین فارکس مهم است؟

Forex Hedging یک عمل مالی مشترک است که برای جلوگیری از ریسک ارزی مرتبط با معاملات بین المللی استفاده می شود. Hedging تکنیکی است که در آن به جای استفاده از نرخ ارز غالب تاریخ آینده ، نرخ ارز برای معامله برای تاریخ آینده ثابت است.

با این کار ، سود حاصل از صادرکننده پس انداز می شود. با وجود هرگونه تغییر در نرخ ارز بین تاریخ قرارداد/سفارش و تاریخ پرداخت ، بی تأثیر باقی مانده است. برخی از استراتژی های پرچین که معمولاً در بازار مالی استفاده می شود عبارتند از: قرارداد رو به جلو ، قرارداد آتی ، گزینه های ارز و غیره.

استراتژی Hedging Forex چگونه تجارت صادرکننده را بهبود می بخشد؟

پرچین فارکس از صادرکننده در برابر ضررهای ناشی از نوسانات ارزی محافظت می کند. صادرکننده انجام محافظت می تواند خطر ضرر را تا تسویه حساب کاهش دهد.

همچنین می تواند به صادرکنندگان در تصمیم گیری کمک کند. به عنوان مثال ، اگر صادرکننده تصمیم بگیرد موقعیت طولانی در بازار رو به جلو داشته باشد و خطر معامله ارز خارجی را از بین ببرد ، محافظت از صادر کننده می تواند به صادرکننده کمک کند تا هزینه های مربوط به مدیریت قرار گرفتن در معرض و همچنین خود قرار گرفتن در معرض ارز را درک کند.

Hedging از نظر قیمت و مطالبات قابل قبول به معامله اطمینان می دهد. با قفل کردن ارزش ارز معامله صادرات از طریق گزینه های ارزی یا گزینه های آینده ، تأثیر حرکات نامطلوب ارز حذف می شود. با چشم انداز از دست دادن پول از دست دادن ، Hedging همچنین از درآمد شرکت محافظت می کند زیرا از ضرر و زیان جلوگیری می شود.

در یک بازار غیرقابل پیش بینی ارز، صادرکنندگان ممکن است از به خطر انداختن مطالبات وصول ها نگران باشند. اما با روش های پوشش دهی هوشمند، آنها می توانند در پذیرش سفارش های صادراتی اطمینان بیشتری داشته باشند. بنابراین، پوشش ریسک همچنین به صادرکنندگان کمک می کند تا تجارت خود را با تشویق آنها به درک فرصت های بیشتر گسترش دهند.

دیدگاه تصمیم گیری: آیا باید هج کرد یا نه؟

پوشش ریسک هزینه دارد، بنابراین نسبت هزینه به فایده ورود به یک قرارداد پوشش ریسک را در نظر بگیرید.

در حالی که پوشش ریسک ریسک ها را کاهش می دهد، سود بادآورده را نیز کاهش می دهد، زیرا ریسک و پاداش مکمل یکدیگر هستند.

اجرای پوشش موثر برای مبتدیان ممکن است دشوار باشد زیرا به تخصص و مهارت نیاز دارد

پوشش مطالبات صادراتی در فارکس چگونه کار می کند؟

برای مقابله با نوسانات بازار ارز، مدیریت مواجهه برای صادرکنندگان ضروری است تا ضررهای نوسان قیمت ارز را کاهش دهند. به نظر می رسد صادرکننده ای که هج می کند از نوسانات مبادله منتفع می شود تا هرگونه ضرری که در معامله بین المللی رخ می دهد با آن خنثی شود.

پوشش فارکس - با یک مثال توضیح داده شده است

فرض کنید یک صادرکننده با دریافت 100 دلار در ازای فروش صادراتی موافقت کرده است. با این حال، صادرکننده تنها دو ماه آینده مبلغ را دریافت خواهد کرد. اجازه دهید همچنین فرض کنیم که نرخ مبادله روپیه به دلار در حال حاضر (مثلاً) INR به ازای هر دلار است. بنابراین، در مدت دو ماه، صادرکننده 7000 روپیه روپیه دریافت خواهد کرد. اما اگر روپیه در برابر دلار افزایش یابد و (مثلاً) 65 روپیه باشد، صادرکننده کمتر از آن دریافت خواهد کرد. در این صورت، صادرکننده 6500 روپیه روپیه دریافت خواهد کرد.، منجر به ضرر 500 INR شد.

یک صادرکننده می تواند قراردادهای آتی USD-INR را به ارزش فعلی جبران کند و بعد از دو ماه آنها را بفروشد. با انجام این کار، صادرکننده از کاهش ارزش دلار سود می برد که زیان وارده در معامله صادرات را جبران می کند. بنابراین، با پوشش ریسک، احتمالاً می توان زیان ارزی را از بین برد و از سود مورد نظر محافظت کرد.

چگونه می توان فارکس را با گزینه ها پوشش داد؟

برخی از استراتژی های پوشش ریسک مورد استفاده صادرکنندگان (و واردکنندگان) به شرح زیر است:

قرارداد فوروارد

قرارداد فوروارد قراردادی است برای مبادله مبلغ توافق شده دلار با ارز خارجی در تاریخ تعیین شده آینده. این منجر به توافق بر سر قیمت می شود و فروش صادراتی را روی آن قیمت قفل می کند. حتی اگر ارز خارجی (در این مورد INR) افزایش یابد، کسب و کار محافظت می شود، حتی اگر در صورت کاهش ارزش INR نتوانید سود کسب کنید.

قرارداد آتی

در اینجا ، شما موافقت می کنید که در آینده با نرخ ارز توافق شده ارز خریداری کنید. این قراردادهای ارزی از مبادلات مانند NSE خریداری می شود. بر خلاف یک قرارداد رو به جلو ، معاملات آینده بازار ثانویه خود را دارد. بنابراین ، می توانید آنها را قبل از تاریخ توافق شده نیز بفروشید ، در صورت مشاهده بازار ارز مطلوب یا نیاز به نقدینگی برای تجارت خود. قیمت مبادله توافق شده در یک قرارداد آتی عموماً یک محدوده است و آنچه در پایان مدت دریافت می کنید مبلغی تقریبی است نه مبلغ دقیق.

گزینه های ارز

با گزینه های ارزی ، بانک ها فرصتی را برای خرید یا فروش مبلغ مشخص ارز با قیمت ثابت ، در تاریخ یا قبل از تاریخ توافق شده ارائه می دهند. صادرکنندگان تحت هیچگونه تعهدی برای خرید یا فروش نیستند. این فرصت در تاریخ توافق شده به پایان می رسد. قیمتی که در آن می توان ارز را می توان خریداری کرد یا فروخته شد به عنوان قیمت اعتصاب شناخته می شود. به طور خلاصه ، همه این استراتژی ها شبیه به خرید بیمه در برابر هرگونه ضرر نوسان ارزی است که صادرکنندگان ممکن است طی یک دوره زمانی متحمل شوند. با این حال ، در نظر داشته باشید که صادرکنندگان نیز به ناچار هرگونه بادگیر را که ممکن است به دلیل حرکات ارز مطلوب باشد ، از دست نمی دهند.